Waarom een levensverhaal laten optekenen?
Om herinneringen aan het leven te bewaren, ook als je er ooit niet meer zult zijn. Voor kinderen en kleinkinderen is het vaak heel interessant en waardevol om het levensverhaal van hun ouders of grootouders te lezen. Wat hebben ze meegemaakt voordat ze kinderen kregen? Zijn hun verwachtingen van het leven uitgekomen? Hierdoor kunnen ze een beeld krijgen van hun eigen familiegeschiedenis. Het stilstaan bij het leven van je verwanten doet je stilstaan bij je eigen verhaal. Voor kinderen en kleinkinderen is het vaak heel interessant en waardevol om het levensverhaal van hun ouders of grootouders te lezen. Wat hebben ze meegemaakt voordat ze kinderen kregen? Zijn hun verwachtingen van het leven uitgekomen? Hierdoor kunnen ze een beeld krijgen van hun eigen familiegeschiedenis. Het stilstaan bij het leven van je verwanten doet je stilstaan bij je eigen leven.
Wat geef je cadeau aan iemand die 90 jaar wordt?
Toen mijn oma 90 jaar werd, wilde ik haar een mooi cadeau geven. Maar wat geef je aan iemand die alles al heeft? Ze kon mooi vertellen over vroeger en was nog helder van geest. Het schoot al vaker door mijn hoofd dat ik die verhalen eens moest opschrijven, zodat ze niet verloren zouden gaan. Dit was belangrijk voor mijn familie en voor mijzelf, maar ook voor mijn twee dochters, die op dat moment nog klein waren.
Ik wilde niet langer wachten en besloot haar levensverhaal op te schrijven. Gelukkig was ze bereid hieraan mee te werken. Tijdens de interviews liet ze regelmatig vallen hoe prettig ze het eigenlijk vond, om alles eens aan iemand te vertellen. Ik hielp haar daarbij door gericht vragen te stellen en waar nodig door te vragen.
Ze vertelde het verhaal van haar familie, van haar ouders voorouders. Over haar jeugd in een tijd dat er nog nauwelijks auto’s reden en je nog overal op straat kon spelen. Maar bijvoorbeeld ook over haar beleving van de bombardementen op Rotterdam in 1940, die ze meemaakte. Over haar Joodse vriendinnen die ze na de oorlog nooit meer terug zou zien. En vervolgens over de oorlogsjaren in Den Haag en Amsterdam, de eerste ontmoeting met haar man en de geboorte van haar kinderen. Ze vertelde over haar werk, de vele reizen die ze maakte, haar hobby’s en haar toekomstdromen. Tenslotte was er tijd voor reflectie: hoe heeft het leven haar gevormd en hoe ze er nu op terug?
De verhalen zijn ontroerend, soms spannend, droevig of juist erg geestig. Ze inspireren en vormen een tijdsbeeld. Ik illustreerde het verhaal met een stamboom, foto’s, brieven en documenten en vulde het aan met relevante historische feiten.
Het resultaat is een bijzonder boek: het eerste Parelduiken-levensverhaal.
Reiskoffertje
In mijn werkkamer heeft het rode reiskoffertje van mijn oma Adri (1920-2015) een speciale plek gekregen. Ze reisde de hele wereld over en sprak naast verfijnd Nederlands ook vloeiend Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans. Ze las ook boeken in al die talen en correspondeere met mensen uit de hele wereld.
De passie voor het lezen en reizen, de nieuwsgierigheid naar vreemde culturen en wellicht ook wat van haar taalgevoel – gaf ze aan mij door.
Op het koffertje ligt een koker met een oude wereldkaart. De pauwenveren staan symbool voor de schoonheid van de dingen – waar ze zo van kon genieten.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.